|
Ik heb een gedicht gemaakt, 'verloren' voor NL.
Verloren
Je hebt me pijn gedaan, heel veel. We hadden het zo fijn samen.
Weet je nog? Toen we elkaar niet missen konden? Toen we zo verliefd waren? Je hebt me hoge pieken laten beleven.
Ik ruik je geur nog steeds. Het brengt veel herinneringen terug.
Weet je nog? Die warme zomer. De zomer, toen we fluisterden. Over onze hoop, dromen, angsten en pijn.
Je hebt wat spullen achtergelaten. Je boeken, potloden en pennen. Je ziet het als verloren.
Weet je nog? Toen je een gedicht had geschreven. Over mij. En dat gedicht met blozende wangen voorlas.
Ik heb het hier in mijn handen. Hier en nu. Ik zie het niet als verloren.
Ben je het vergeten? Onze ruzies, onze verschillen waar we niet aan konden ontsnappen. Onze stiltes, de ongemakkelijkheden, de routine. Ik zie het als verloren.
Je hebt je gewoontes achtergelaten, stukjes van je geest.
Ben je vergeten? Hoe je me haatte? Hoe ik jou uitscheldde? De opmerking van je zus.
Je ziet het als verloren. Ik zie het als verloren. Jij bent de mijne niet meer, en ik niet de jouwe. Wij zijn verloren.
|